Max Schmeling

Max Schmeling urodził się 28 września 1905 roku w Klein Luckow. Boksował od 1922 roku, a dwa lata później przeszedł na zawodowstwo. Zdobył mistrzostwo Niemiec w wadze półciężkiej oraz mistrzostwa Europy w wadze półciężkiej i ciężkiej. W 1930 roku, po zwycięstwie nad Jackiem Sharkeyem, został mistrzem świata wszechwag. Tytuł obronił w 1932 roku, a następnie stracił go w rewanżu z Sharkeyem. W 1936 roku pokonał Joe Louisa przez nokaut, ale w ich kolejnym pojedynku, w 1938 roku, sam przegrał przez nokaut.

Schmeling był związany z okolicami Miastka: kupił domek letniskowy nad jeziorem Bobięcińskim Wielkim, a w latach 1937-1945 mieszkał w pobliskiej Ponikle. Podczas wojny służył w Luftwaffe i brał udział w walkach na Krecie. W 1938 roku ukrył w hotelu dwóch żydowskich nastolatków, a później pomógł im opuścić Niemcy. Ostatnią walkę stoczył w 1948 roku; w całej karierze zawodowej wygrał 56 z 70 pojedynków. Po zakończeniu kariery reprezentował firmę Coca-Cola w Hamburgu i wspierał finansowo Joe Louisa. Był bokserem, aktorem i muzykiem. Zmarł 2 lutego 2005 roku w Wenzendorfie.

Na podstawie artykułu „Max Schmeling” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.